Get Adobe Flash player

Czwartek, 5 listopad 2015 r.

 

W dniu 28.10.2015 na terenie ZSP nr 1 w Ostrowi Mazowieckiej odbyło się szkolenie dla Rady Pedagogicznej dotyczące zadań  profilaktycznych w szkole, prowadzone przez psychologa Iwonę Stachowiak. Nauczyciele, po ewaluacji programu profilaktyki, weryfikowali zaproponowane działania ze standardami jakości, co służy w eliminacji ewentualnych  błędów  i podnosi skuteczność poczynań.

„ Zła profilaktyka może szkodzić …” przestrzegają od wielu lat psychoprofilaktycy. Niewłaściwie przekazane informacje, dotyczące substancji psychoaktywnych mogą przyspieszyć inicjację, spowodować wzrost użycia. Z tego względu opracowano standardy jakości, które mają przede wszystkim zapewnić bezpieczeństwo odbiorcom. Podstawowym założeniem jest znajomość okresu rozwojowego uczniów, którym przekazuje się określone informacje. Znajomość specyfiki ich  rozwoju pozwala wykluczyć błędy takie jak rozbudzenie ciekawości czy zlekceważenie zagrożenia, zbyt szczegółowe informacje  natomiast mogą przerodzić się w instruktaż użycia.

Stwierdzenia typu „ wszyscy biorą ”, mające zachęcić dzieci do szczerości wypowiedzi, kształtują przekonanie normatywne, które wręcz akceptuje użycie uzależniających substancji. Działania profilaktyczne należy podejmować z rozwagą i wiedzą na temat  standardów jakości profilaktycznej. Odpowiedzialność za podjęte działania wyraża się w ewaluacji, której formy powinny być zamieszczone w dokumencie zawierającym program profilaktyki szkoły i zgodnie z nimi przeprowadzone.  Za najmniej skuteczne a wręcz szkodliwe uznano  krótkie, okazjonalne działania, prowadzone bez właściwej metodyki pracy z dziećmi. Z tego powodu profilaktykę adresowaną do wszystkich uczniów w klasie ( uniwersalną ) powinien prowadzić wychowawca. Zna problemy klasy, posługuje się wiedzą związaną  z funkcjonowaniem psychologicznym ucznia. Właściwy wybór programu profilaktycznego czy działania edukacyjno – profilaktyczne są wtedy dostosowane do możliwości odbiorcy.

W młodszych klasach szkolnych stosowana profilaktyka ma na celu przede wszystkim wzmacnianie czynników chroniących. Ponieważ najwięcej ich tkwi w najbliższym środowisku rodzinnym, skutecznie prowadzona profilaktyka opiera się na współpracy z rodzicami. Kształcenie inteligencji emocjonalnej i społecznej, trening moralny, właściwe przekonania normatywne, przekazywanie wiedzy o zagrożeniach  to prawidłowa  struktura systemowych działań szkoły w  ramach profilaktyki. Wyłączenie działań wobec osób z grup wysokiego ryzyka, prowadzenie pracy profilaktycznej z udziałem specjalistów to kolejny etap w profilaktyce, tam, gdzie zagrożenie jest duże ( profilaktyka selektywna ). Profilaktyka wskazującą natomiast stosujemy wówczas  kiedy już mamy do czynienia z problemem- chcąc pomóc uczniowi musimy nie tylko ściśle współpracować z rodzicami ale korzystać też ze wskazań terapeutycznych.

Jak chronić dziecko przed zagrożeniami? Dbajmy o to by umiało żyć w skomplikowanym świecie społecznym, by uczenie się nie było karą ale jednym z ważnych celów, dających satysfakcję. Zainteresowania  i ich rozwój stanowią    alternatywę  dla destrukcyjnych decyzji, a rodzina jest  miejscem w którym nabywa się i podtrzymuje motywację do przezwyciężania ewentualnych trudności.

 Profilaktyka międzyrówieśnicza w dalszym ciągu ma bardzo ważne znaczenie. Informacje przekazane przez rówieśnika są w okresie dorastania uznane za bardziej wiarygodne niż przedstawione przez dorosłego, łatwiejszy jest proces identyfikacji z rówieśnikiem, szybciej powstają przekonania normatywne które chronią przed uzależnieniem.

W dobie dopalaczy kiedy czujemy się bezradni wobec dramatycznych sytuacji utraty życia młodych ludzi, zawiązywane są pakty i organizowane akcje, obserwujemy wysiłki, które – paradoksalnie-nadmiernie eksponują i reklamują substancje psychoaktywne. Tymczasem najważniejsze jest,  by nie zgubić w tych akcjach dziecka i jego potrzeb psychologicznych. Konkludując- dorośli powinni się koncentrować nie tylko na przekazie informacji o dopalaczach, ale zrobić wszystko aby wyposażyć dziecko w umiejętności eliminujące zachowania problemowe.

Twórzmy więc wokół uczniów taki świat w którym nauka , zainteresowania i pasje dają  motywację do przezwyciężania  napotkanych trudności. Inteligencja społeczna  niech stanowi podstawę dla satysfakcjonującego bycia z innymi.

 Znajomość  czynników ryzyka i czynników chroniących , działania regulowane standardami jakości pozwolą  nauczycielom na bycie odpowiedzialnymi nie tylko za efekty nauczania, ale za właściwą postawę wobec życia, szczególnie w sytuacjach gdy najbliższe środowisko rodzinne dziecka nie funkcjonuje prawidłowo.

                Artykuł przygotowała:

            Iwona Stachowiak- psycholog


Copyright © 2013. All Rights Reserved.